Opgericht 20 juli 1951.
Goedgekeurd bij KB d.d. 16 november 1955.
Kamer van Koophandel Den Haag nr. 40408022
Aangesloten bij de Federatie Zuid West Nederland
Toen de toeter van het einde van de wedstrijd over het parcours klonk, steeg er een luid gejuich op. Eindelijk het einde van uren naar je dobber of topje turen zonder al te veel actie. Het laat zich raden hoe dit water in de enquête gaat scoren.
Aan het aantal vaste stokken die bij aanvang gekozen waren bleek wel dat veel deelnemers verwachtten een leuke wedstrijd met veel kleine vis en af en toe een bonusvis te gaan vissen. Nou, dat viel tegen. De vis die op de vaste stok te vangen was, was klein en schaars. Steeds meer feeders werden gepakt in de hoop daar een visje mee te kunnen vangen. Ook dat viel niet mee. Toen rond een uur of negen de bootjes begonnen te varen was het voor velen eigenlijk al einde wedstrijd. Op een gegeven moment leek het wel meer een wandelclub dan een visclub.
Vissen in de wind met licht materiaal valt niet altijd mee en dat heeft Bram Zwanenburg gemerkt. Terwijl hij zijn topset in zijn handen had om het aas te verversen haakte hij zichzelf met het haakje in zijn ooglid. Toen Piet Mielo dat zag trad jij heldhaftig op, vervulde de rol van “chirurg” en met enig pielwerk kreeg hij het haakje zonder verder schade toe te brengen uit het ooglid van Bram verwijderd. Da’s geluk hebben!
Als wederdienst kon Bram even later bij Piet assisteren bij het landen van een knappe vis. Of Piet moet meer tijd nemen om zijn spullen klaar te maken of hij moet toch echt naar een andere hengelsportleverancier. Na lang niets gevangen te hebben, haakte hij een knappe vis en terwijl hij zijn schepnet uitsteekt verdwijnt het netje zo naar de bodem. Dan kun je nog zo’n mooie schepnetsteel hebben, maar daar krijg je vis echt niet mee op de kant. Met hulp van Bram lukte het uiteindelijk dan toch nog.
Vermeldenswaardig is nog de vangst van een prachtige spiegelkarper door Eus van der Ham. En met geluk! Eus had zijn lidmaatschap van de visclub tijdelijk even ingeruild voor die van de wandelclub en ging gezellig met de andere vissers (en wandelaars) een praatje maken (of was het spioneren?). Maar goed, nadat hij terug kwam op zijn plek zag hij dat zijn dobber verdwenen was. Toen hij aansloeg bleek er aan de andere kant van de lijn een prachtige spiegelkarper van 46 cm, te zitten. Het vermoeden rijst dat Eus de bokaal voor de grootste karper miste. Na drie keer die prijs gewonnen te hebben is hij vorig jaar naar Huig Hoek verhuisd. Maar met deze karper is de kans groot dat die beker aan het einde van dit jaar weer terug gaat naar Wassenaar.
Ondanks de malaise zijn er toch winnaars. In vak A is dat Johan Vreeburg met een vangst van 3.400 gram. Nog geen vijf minuten voor het einde ving hij terwijl hij zijn spullen al aan het opruimen was, een mooie hybride van een ons of drie. Precies dat visjes leverde hem vanwege het verschil met de nummer twee, de overwinning op. In vak B werd met overmacht Huig Hoek eerste. Huig deed dat met 9.950 gram. Huig viste op plek 15 met de vaste stok. Huig presteert nu al enkele weken erg goed en staat in het algemene klassement dan ook ruim boven aan in de B-poule. Wie gaat hem nog tegenhouden?
