Opgericht 20 juli 1951.
Goedgekeurd bij KB d.d. 16 november 1955.
Kamer van Koophandel Den Haag nr. 40408022
Aangesloten bij de Federatie Zuid West Nederland
Voordat ik mij stort op het verslag van de wedstrijd van 2 mei aan het Kanaal door Voorne wil ik eerst de organisatoren en de deelnemers bedanken voor de goede organisatie, de goede sfeer en de gezelligheid aan de waterkant. Het is zeker de moeite waard om deel te nemen aan deze wedstrijd. Volgend jaar weer? We zullen zien.
Als je na ca. negen jaar weer eens langs één van je favoriete wateren rijdt om er een wedstrijd te vissen gaan je gedachten terug naar de vele uren die je daar aan de waterkant hebt doorgebracht. Positieve en negatieve resultaten uit het verleden maken zich meester van je gedachten. Hoe zal het me deze keer vergaan? Zijn de voorbereidingen goed genoeg geweest, heb ik de juiste voer- en aas keuze gemaakt? Dan heb je nog de belangrijkste vraag: Azen de vissen (brasem) wel of wordt het een taaie wedstrijd?
Aangekomen bij “het eiland” even “mijn lot” bij Johan halen. Nummer 370. Waar is dat nu weer? Ik kijk naar de steiger die recht voor me staat en constateer dat we hier pas in de driehonderdvijftig+ zitten. In de auto rijdend passeer ik de sluis en zie tot mijn vreugde dat de vlonders daar met 369 beginnen. Lekker zeg, zo vlak bij de sluis loten. In mijn wedstrijdperiode waren de stekken naast de sluis “top stekken”.
Een eerste blik op het water zegt mij dat de vis superactief is. Dikke “platten” rollen als speelse dolfijnen aan de oppervlakte. Wat gaat mijn tactiek worden? Ik kies ervoor om de vaste stok en de feeder-hengel klaar te maken. De “feeder” ga ik gebruiken om eventueel een paar bonusvissen te vangen. Vandaag richt ik me vooral op de vaste stok. Zoals ik gewend ben op dit kanaal ga ik op elf meter vissen. Ik maak een topset klaar voor de bodemvisserij, voorzien van een 1,25 grams pennetje. Ondanks de diepte (tussen de vier en vijf meter) is dit zwaar genoeg als het niet of licht stroomt. Mocht het iets harder stromen dan kies ik voor 1,5 of maximaal 2 gram. Door het gebruik van zo’n licht pennetje zal zelfs de aanbeet van een zeer voorzichtige aanbijtende brasem geregistreerd worden. En voorzichtig azen kunnen ze hier!!!!!! Het dunste deel van deze topset heeft een wat strakke actie.
De tweede topset is voorzien van een 1 grams pen waarmee ik zwevend ga vissen, en wel tussen de twee en drie meter diep. De totale lijnlengte van deze topset is vijf meter. Het dunste deel van de topset heeft een parabolische actie. Beide sets zijn voorzien van een 12/00 harde nylonlijn en een haak 14 met lange steel. Ik weet dat de brasem een zoetekauw is dus heb ik mijn voer met een flinke hoeveelheid suiker verrijkt. Ik meng het voer met de benodigde hoeveelheid water en laat het even staan. Ik voeg daarna een halve liter voermaden, een halve liter casters en een handje vismaden toe. Als ik een handje voer pak en dit even met de hand vast knijp voelt het lekker rul in de hand.
Na het beginsignaal zet ik ongeveer acht (tennisbal formaat) voerballen rond mijn vaste stok en maak het geheel af met vier losse balletje. Om mee te starten heb ik twee grote maden op de haak geprikt. Grote brasems blijven constant aan de oppervlakte rollen, maar bijten ho maar!! Er zit regelmatig beweging in m’n dobber maar het lijkt erop of het lijnzwemmers zijn. De wedstrijd is
ongeveer één uur oud en ik krijg de eerste aanbeet. De pen komt een centimeter uit het water en blijft op die hoogte staan. Ik tel tot vijf en set dan de haak, althans dat probeer ik, ik sla volledig in het luchtledige. Hierna krijg ik nog twee maal een tikje en verder gebeurt er weinig. Ik ruil de vaste stok voor de feeder-hengel die voorzien is van een anderhalve meter lange dwarrellijn. k vul de voerkorf, prik twee casters op de haak en werp het geheel twee meter over de voerstel heen. Na het afzinken valt de top terug als teken dat de bodem bereikt is. Ik draai de lijn strak en de top valt weer rustig terug tot ie bijna recht is. Dan wordt ie langzaam krom getrokken en blijft aardig krom staan. Als ik de hengel met een lange haal naar achter haal heb ik contact met de vis. Hij voelt zwaar aan. Ik krijg de vis naar de kant en als ik het landingsnet wil pakken schiet ie los.De vis pakte de casters “on the drop”. De vissen azen hoog!!!!!!!!! Er is nu anderhalf uur verstreken en ik heb nog steeds niks. De brasems rollen nog steeds veelvuldig aan de oppervlakte. Het wordt tijd voor iets heel anders.
Zwevend vissen op brasem!!!!
Hiervoor gebruik ik de topset met de één grams pen. De pen is uitgelood met een druppelloodje en daaronder een loodhagel. De antenne steekt ca. anderhalve cm boven het water uit. De loodcombinatie hangt ongeveer 25 á 30 cm boven de haak. Ik voorzie de haak van twee of drie casters. Als ik twee casters gebruik prik ik de eerste dwars op de haak en schuif ‘m op de steel. De tweede gaat in de lengte op de rest van de haak, en ik zorg ervoor dat de punt van de haak vrij blijft. Als ik drie casters gebruik dan gaan ze allemaal dwars op de haak. Let goed op hoe hoog de antenne staat met twee of drie casters op de haak, dit is namelijk van belang voor het kunnen onderscheiden van de aanbeet, en het aanslaan. Ik start op ongeveer drie meter water en zet het aas op diverse manieren in het water: Ik laat het geheel recht onder de top zakken, zwiep het geheel over de stek heen, of gooi de lijn strak naar links of rechts. Ik doe extra casters in het voer en bij elke drift gooi ik één tot drie handje voer (met vooral veel casters) rond de stek. Je merkt snel genoeg of de vis los is.
De aanbeet.
Deze varieert nogal. Vaak zakt de pen langzaam naar beneden en blijft het puntje van de antenne net boven water staan, wacht nog even, tel daarna tot vijf en zet de haak.
Een andere variant is deze: er staat een kabbel of lichte stroming en de pen zal mooi meedriften. Het komt regelmatig voor dat de pen een halve centimeter omhoog komt en zich iets sneller dan de stroming beweegt (of soms juist in de stroming of de kabbel blijft staan). Dit is een aanbeet die vrijwel altijd verzilverd zal worden.
Weer een andere variant is een lastige om te verzilveren: de pen schiet in één keer weg. Je kan proberen om de haak te zetten maar ik denk dat je ongeveer 90% van deze aanbeten zult missen. Soms zakt de pen snel naar beneden, om dan net boven het wateroppervlak te stoppen. Wacht nog even, soms zakt de dobber alsnog weg en kun je de haak zetten. Veel van deze aanbeten zijn raak.
Nog een andere variant is deze: de pen komt een halve centimeter omhoog en blijft even staan, vaak zakt de pen binnen enkele seconden naar beneden om in het niets te verdwijnen. Kan niet missen!!!!! Het komt bij deze variant ook voor dat de pen blijft staan, tel tot vijf en sla aan.
Even nog wat tips voor als je op “half” water vist:
- Zorg ervoor dat je voldoende lijn hebt tussen je dobber en hengeltop. Na de
aanslag zal de brasem proberen om de diepte in te duiken en een brasem van
formaat is sterker dan je denkt.
- Probeer na de aanslag de vis meteen omhoog te krijgen en van je stek te
dirigeren om de andere aanwezige vissen niet te laten schrikken. Vis niet met
elastiek, het elastiek vangt de schokken perfect op maar je kunt de vis niet snel
genoeg van je stek krijgen.
- Zorg voor voldoende casters. Als de vis hoog zit heb je er een hoop nodig om
de vis aan het azen te houden.
- Bij elke aanbeet variant geldt: heb geduld voor je de haak zet. Dit zal je zeker
vissen opleveren. Casters zijn zo gezegd een “snoepaasje” en vooral
voorzichtige jumbovissen willen we graag vangen.
- Als je pen bij aanbeten vaak uit het water komt maar je veelvuldig misslaat ga
dan nog wat ondieper vissen. De vis zit dan nog hoger.
Dit was even een stukje over de Voorns Kanaal wedstrijd. Het volgende stuk zal dan eindelijk over de vrije hengelkeuze gaan. Succes en goede vangst.