Willem van Duijn wint ook weer in

Pennekenvolt 2019

Vandaag was het jaarlijkse uitje van de WHSV naar de vijver van de visvereniging Pennekenvolt te Schelle(België).
Er hadden zich 26 vissers voor de wedstrijd aangemeld en 5 vrije vissers (waaronder 3 vrouwen). Helaas moest Bram vanwege familieomstandigheden verstek laten gaan.
Zoals ieder jaar, reed ik weer mee met Fred van Eijk. Wij vertrokken al vroeg uit Wassenaar, om de files  rond Antwerpen voor te zijn en omdat Fred de spullen die nodig waren voor het eten na de wedstrijd alvast klaar te zetten. De bakplaat en de ijskast voor de worstjes en hamburgers was al door Sjefke, medebeheerder van de kantine, klaargezet. Omdat Dirk, die met de bus meereed, de bordjes bij zich had, konden de stekken nog niet uitgezet worden. Gelegenheid dus  om te kijken of en vooral waar de vis actief was. Voor de kantine was bij de rechterstekken veel vis aan het azen, duidelijk te zien door de vele bellensporen.
De bus arriveerde zonder vertraging. Dat was maar goed ook, want er was niet veel tijd meer, voor de wedstrijd begon. Dat werd dus snel een kopje koffie nemen en voor  Paul vd Pol, Dirk Koolmoes en mij, snel het parcours uit zetten.
Daarna snel loten. Ik lootte stek nummer 24, 2 stekken van de staart. In mijn ogen geen slechte stek, omdat de vis in die hoek behoorlijk aan het azen was. Johan Vreeburg lootte stek nummer 3. Twee stekken van de kop en helemaal aan het andere eind van de vijver. Omdat dit voor Johan erg ver was en hij het niet zag zitten om zo’n eind met al zijn spullen te moeten lopen bood ik hem aan om van stek te ruilen. Dit aanbod nam Johan graag aan.
Het werd dus stek 3 voor mij. Een eind lopen, dus snel opschieten, omdat ik nog maar 45 minuten had om mijn kist te installeren, expanders te pompen, voerpellets te behandelen, paste te maken en de vijf topsets, die ik dacht te gaan gebruiken,  te voorzien van tuigjes . Deze keuze van de afstand waarop ik zou gaan vissen was voor mij niet moeilijk. Door de ervaring opgedaan in de vorige wedstrijden, de visvakanties in mei op de vijver en het kijken naar de wedstrijden die hier door leden  Pennekenvolt worden gevist, wist ik dat de grootste kans op een goed resultaat, het vissen met twee deeltjes uit de kant (de onderkant van het talud) en later in de wedstrijd tegen de kant de beste is. Op die hoogte wordt het meest gevoerd en de vis weet dit dus ook en zwemt vaak langs dit talud op zoek naar voedsel.
Ik peilde de stek secuur uit en stelde mijn tuigen af. Ik was precies klaar toen de toeter ging.
De vijver in Pennekenvolt zit vol brasem en karper. Het is de kunst om deze snel op je stek te krijgen en vooral deze daar te houden. Zoals ik al eens eerder in een stukje heb geschreven bereid ik mij altijd zeer goed op deze wedstrijd voor. Informatie op internet zoeken, dit uitproberen tijdens onze visvakantie in mei en aan de hand daarvan bepalen hoe ik de wedstrijd aan gaat pakken. Ik heb dit jaar dan ook weer dingen anders gedaan dan vorig jaar. Andere additieven, twee soorten voerpellets, manier van voeren aanpassen op de vissen die je denkt te gaan vangen.
Ik was van plan om mij voor de pauze mij te gaan richten op brasem en alleen onderaan het talud te vissen. Na de pauze wilde ik meer gericht op karper gaan vissen en om en om, tegen de kant en onderaan het talud, te vissen.
Ik startte de wedstrijd met het aanvoeren van de stek met drie handjes 3mm pellets. Deze pellets had ik speciaal klaargemaakt om snel vis aan te trekken. Ik begon met een tuigje gericht op karper, omdat het regelmatig bij wedstrijden op Pennekenvolt gebeurt dat de eerste vis die je na het aanvoeren vangt een karper is. Dit was dus het geval bij mijn buurman, van Elten. Bij hem ging bij een eerste aanbeet, een karper er met zijn tuigje vandoor.   Bij mij deden de speciaal bereidde voerpellets goed hun werk. Ik begon, vissend met een 6mm expander, al snel vis te vangen. Na 2 brasems gevangen te hebben, ben ik met een brasemtuigje gaan vissen (0.5 gram dobber, 15/00 hoofdlijn,  met een 10/00 Akashi fluocarbon onderlijn en een Guru Kaizen haak maat 14). Daarna ging het snel en ving ik de ene na de andere brasem. In de pauze had ik er 29.
In de pauze maakte ik de pellets en paste klaar die ik na de pauze wilde gaan gebruiken klaar en had ik toch nog even tijd om snel wat te eten en vooral te drinken.
Ik startte weer met een paar handjes speciaal bereidde pellets. De topset met het brasemtuig werd verruild voor 4 topsets met een karpertuig. Twee voor tegen de kant aan te vissen en twee voor onder het talud.
Voor de karpertuigen gebruik ik 22/00 fluocarbon Akashi. Een soepele lijn met een trekkracht van 9kg. Uitgelood met Stotzlood, zacht lood dat goed op dikke lijnen te knijpen is en de lijn niet beschadigd. Voorzien van Guru MWG haken. Maat 14 voor de pellet en 10 voor de paste. Haken met oog, omdat ik had ondervonden dat  de Akashi lijn als je er hard aan trekt over het steeltje schuift en dan op het bledje afbreekt.
Ook de manier van voeren paste ik aan. Voerde ik voor de pauze na iedere aanbeet, of ik nu wel of niet de vis landde, een stuk of 20 4mm pellets om de vis op de stek te houden. Nu voerde ik een hele handen  tegelijk. Paar handen 5mm pellets voeren tegen de kant, vissen onder het talud. Na een tijdje vissen tegen de kant en paar handjes 3mm voeren onderaan het talud. En dat steeds om en om.
Ik begon weer met expanders en ving gelijk weer een paar brasems. Nadat ik een paar keer een karper verspeelde die, waarschijnlijk door de kleine haak, losschoot ben ik overgeschakeld op paste en dus een grotere haak. Voor de brasems maakte dit geen verschil, die bleef ik gewoon vangen. De karpers die ik aansloeg bleven nu echter wel hangen. Op een gegeven moment zelfs drie achter elkaar. Die ik dankzij de 4.5m Matrix Torgue hengels, die geen krimp geven bij grote karpers , en de 2.85mm elastiek  zeer snel wist te landen.
Voor ik er erg in had was het einde wedstrijd met als resultaat 3 netten met  totaal 51 brasems  en 6 met karper.
Ik was benieuwd of ik mijn record zou hebben verbroken. Na weging bleek ik 75 kg brasem en 48 kg karper, totaal 123kg te hebben gevangen. Een nieuw record.
Na de  weging werd het tijd om de dorst te gaan lessen en stond Fred van Eijk klaar met broodjes worst en hamburger met gebakken uitjes, die bij een ieder weer zeer goed in de smaak vielen. Net als de Palmtjes en Maes pilsjes trouwens.
Moest  in voorgaande jaren nog voor het eten extra worden betaald, nu had Fred besloten om de broodjes en hamburgers te sponsoren. Een geste die door een ieder zeer werd gewaardeerd. Bedankt Fred!!!!
Er bleven nog een aantal hamburgers over. Fred bood deze aan, bij een aantal Belgen die op het terras zaten. In eerste instantie hadden zij geen trek. Totdat ze in de gaten kregen dat ze gratis waren. Toen waren de hamburgers  zo op. De Nederlanders hebben de naam, maar Belgen zijn dus net zo erg.
Ook dit jaar was het weer, mede dankzij het geweldige weer, een geweldig dag.                      

Willem van Duijn